Lectiones amoris

ADMIROR O PARIES TE NON CECIDISSE RVINIS

QVI TOT SCRIPTORVM TAEDIA SVSTINEAS (CIL IV, 2487)

Hoc distichon in Pompeiorum muris repertum est. Urbs Campana enim conservat multas et varias inscriptiones parietarias, quae nobis tradunt testimonium civitatis vivae, affectionibus et cupiditatibus plenae. Vita cottidiana urbis resonat in sententiolis praeconialibus, in nuntiis spectaculorum, in cauponarum insignibus, in obtrectationibus personalibus et praesertim in sententiis amore cupidineque redundantibus. Amor in muris Pompeianis evocatus fines non habet: a sententiis aulicis et poeticis usque ad affirmationes scurriles exspatiatur, imperativus categoricus est:

QVISQVIS AMAT VALEAT PEREAT QVI NESCIT AMARE

BIS TANTO PEREAT QVISVIS AMARE VETAT (CIL IV, 4659)

450px-Affresco_romano_-_Pompei_-_eros_e_Psiche
Eros et Psyche (pictura pompeiana)

Amorem aegritudinem esse asserebat gladiator retiarius Crescens, qui poenas amoris puellarum curabat:

CRESCENS RETIARIVS PVPARVM NOCTVRNARVM SERATINVS MEDICVS (CIL IV, 4353)

Puellae igitur “pupae” vernaculo idiomate campano appellabantur:

PVPA QVE BELA ES

quidam scripsit, utens verbo “bela”, quod, sicut “bella”, erat adiectivum typicum sermonis familiaris pro docto “pulchra”; et denuo,

VASIA RAPVI, QVAERIS, FORMOSA PVELLA.

Amans cornigerus autem deplorabat:

NYCHERATE VANA SVCCVLA

cum porcula comparans amasiam. Ex ipso verbo “succula” derivat vocabulum vernaculi idiomatis neapolitani “zoccola”, quod lupam indicat. Amantes infelices tam irati erant ut  ipsam deam amoris minarentur:

VENERI VOLO FRANGERE COSTAS/FVSTIBVS ET LVMBVS DEBILITARE DEAE/SI POTEST EA MIHI TENERVM PERTVNDERE PECTVS, QVIT EGO/NON POSSIM CAPVT ILLAE FRANGERE FVSTE? (CIL IV, 1824)

venereinconchigliapompei
Venus in concha (pictura pompeiana)

Non rare accidebat ut puellae blanditias masculinas spernerent, ut patet e verbis sequentibus: SERENA ISIDORVM FASTIDIT. Aliae iuvenes mulieres autem  eorum sponsum reprehendebant: INDECENS ES, scribit Virgula de amasio Terentio.

Amor mercenarius valde diffusus erat inter Pompeianos. Enim in urbe, in qua tantum triginta quinque milia habitantes vivebant, erant  XXXV lustra, inter quae distingui poterant XIX lupanares (aedificia propria ubi homines actus sexuales cum meretricibus vel cinaedis facere poterant), VII postribula (conclavia separata a privatis erecta apud eorum domus) et IX cellae meretriciae (cubicula in domibus privatis sita et locata ad congressus sexuales). Ad meretricium se referunt inscriptiones sequentes:

SVM TVA AERE (CIL IV, 5372)

vel:

SI QVIS HIS SEDERIT/LEGAT HOC ANTE OMNIA:/SIQVI FVTVERE VOLET/ATTICEN QVAERAT ASSIBVS XVI (CIL IV, 1751).

lupanare-interno2
Lupanaris pars interior
pompei-interno-di-lupanara
Lectus in interiore lupanari

Tandem muri pompeiani et amoris paterni testes sunt:

IVVENILLA NATA DIE SATVRNI, HORA SECVNDA VESPERTINA, IIII NONAS AVGVSTAS.

Haec verba anno LXXIX p. Ch. n. scripta sunt. XXII post dies parvula Iuvenilla et eius miser pater saxis liquefactis sepulti sunt .

pompei7

 

 

Annunci

Rispondi

Inserisci i tuoi dati qui sotto o clicca su un'icona per effettuare l'accesso:

Logo WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione / Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione / Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione / Modifica )

Google+ photo

Stai commentando usando il tuo account Google+. Chiudi sessione / Modifica )

Connessione a %s...