De otio fecundo

Dum foris aestuat, etsi in emisphaerio nostro adhuc ver est, intus aliquid scribere conor. Sed, cum brevitatem et laborem limae amarem, “limerick” componere decrevi. De carmine typico Anglicae linguae (Limerick est nomen urbis Hibernicae) agitur, rigida structura praedito:
– in versu primo qui primas partes agit indicatur;
– in secundo emergit eius peculiaris natura;
– in tertio praedicatum vel motus quem alii renituntur insunt;
– in ultimo versu naturae habitus eius qui primas partes agit melius definitur.
Versuum clausulae inter se consonant hoc modo: AABBA.

IMG_4276
Limerick, Wild Atlantic Way

Ecce igitur conatus meus:

Olim erat canis Cremonensis
qui spernax erat temporis non satis calescentis
sed venit annus non fortunatus
in quo periit congelatus
ille frigidulosus canis Cremonensis.

Melius me vos certe facere scietis. Cur non experimini?

 

Annunci

5 pensieri su “De otio fecundo

Rispondi

Inserisci i tuoi dati qui sotto o clicca su un'icona per effettuare l'accesso:

Logo WordPress.com

Stai commentando usando il tuo account WordPress.com. Chiudi sessione / Modifica )

Foto Twitter

Stai commentando usando il tuo account Twitter. Chiudi sessione / Modifica )

Foto di Facebook

Stai commentando usando il tuo account Facebook. Chiudi sessione / Modifica )

Google+ photo

Stai commentando usando il tuo account Google+. Chiudi sessione / Modifica )

Connessione a %s...