De arte feminarum fascinandarum

In actis diurnis Cremonensibus cottidie legere possumus epistulas varias a lectoribus ad diarii rectorem missas. Ex quibus aliae seriae et graves sunt, aliae facetae et lepidae, aliae bene aliae male scriptae. Nudius tertius quidam vir Bononiensis in lucem dedit epistulam “semiseriam”  in qua auctor consilia exacta dat hominibus qui feminarum studium suscitare nequeunt. De penthalogo agitur quem vobis propono.

IMG_8452

  1. Catulum emere. Melius si animal femina est. Flocco roseo adornata, cum ea deambuletis: catella attrahet plus quam taberna sorbillorum glaciatorum in deserto.
  2. Nolite timidi esse et artificem qui est in vobis excitate. Ampla tunica alba, ricinio et vasconio indutis, ad hortos publicos eatis tela peniculisque praediti: etiamsi numquam Renoir fietis, curiositas et feminei vultus pro vobis reservabuntur.
  3. Ars coquinaria nova oblectatio vestra erit. Quam seducens vir cum cincticulo sit fingere nequitis. Numquam de pediludio loquamini, sed de crustulis cum gingibere et de suppa ex asparagis facta: vir qui ollas contrectat securitatis sensum suscitat.
  4. Pedirotis prolabi discite. Solae subrotatae altiores vos reddent. Utcumque athleta irrefrenabilis est.
  5. Cari viri, si haec omnia vobis impossibilia sunt, nolite desperare. Saltem subridere discite. Feminae enim optimismum, laetitiam vivendi et eos qui bene secum stant diligunt.
Annunci

De glomere vitae

De glomere vitae

gomitolo

Salus Thesei,

lusus felibus,

tres sorores me ordiunt,

breve donum mortale.

Aliis Gordianum

aliis depanatum,

sine capite nec cauda,

sine abitu nec reditu,

volvo.

Omnis finis initium est mihi,

omne initium finis.

(@dodecafonia scripsit)

 

Gratia forma corporis

Gratum est quod aliis placeat, id est quidquid nos gratos aliis reddat. Gratiosus est igitur homo qui apud homines in summa aestimatione sit (e.g., Diodorus […], homo nobilis propter virtutem splendidus et gratiosus (Cicero, In Verrem, 4.38)) vel  qui gratiis fruatur (e.g., ex altera parte solus, et exsul, damnatusex altera parte homo potensgratiosus (Quintilianus, Declam. CCLIV)). Femina autem gratiosa putatur, si venusta, fascinans, suavis apparet (e.g., Artifex, se captum amore sensit. Alexander ei dono dedit gratiosam, formosam, et carissimam puellam (L. Justiniani Epistola, XV); Ille, qui eum in vinculis habebat, quandam pulchram filiam ac oculis hominum gratiosam genuerat… (Gesta Romanorum, V)).

hepburn
Audrey Hepburn

Gratia est dos naturalis, in qua pulchritudo, suavitas, elegantia, simplicitas adduntur. Ars artificose materiae dare quit gratiam quae Natura naturaliter dat corporibus indolibusque. Purae atque harmonicae Antonii Canova Tres Gratiae formas terrenas sublimando pulchritudinem serenantem producunt , solam quae aeterna fieri potest.

canova3grazie
Tres Gratiae (A. Canova)

Attributum divinum est autem gratia secundum religionem Christianam, quae tali verbo designat  favorem Dei pro humanitate et eius redemptione. Gratia est Dei constans auxilium, quod propter imbecillitatem naturae humanae necessarissimum est. Iam Sanctus Paulus scripsit: ubi […] abundavit peccatum, superabundavit gratia (Rom. 5,20). Gratia est etiam fons auctoritatis et potentiae meritae: “Mathilda Dei gratia, si quid est”, Comitissa Mathildis scribebat in ima pagina. Gratiosa insuper est Maria Virgo (Salve, puella, gratiosa Mater Virgo omnium castissima… (Magnum Promptuarium Catholicae devotionis, Pars II, caput VII)), quia mater Christi erga filios suos semper sollicita est.

big_botticelli-madonna-col-bambino
Sancta Maria cum puerulo (S. Botticelli)

Etimsi gratia relativa est, tamen quae est gratiosa talis semper manet, etiam post mortem.

RingLady_Ercolano
Domina anulata (Herculaneum)

 

 

Amat qui scribit

Scribere est cogitamentis musicam dare, vocem, sensum formamque eis tribuere. Scribere cogitationes insequi significat ut eae in ordine ponantur. Scribere est et realitatem imitari et eam ipsam evertere. Enim scriptura est versatilis: nunc clara, polita, diligens, ornata, verecunda, nunc confusa, impudens, pugnax, rebellis, rerum novarum cupida.

la-scrittura_BeppeGiacobbe
De scriptura (Beppe Giacobbe)

Scriptura scriptura esse debet, non algebra et signis statutis debet verba repraesentare, exprimere et suscitare affectus ideasque.

sms

Sed quid est ista caterva consonantium, ista multitudo punctorum minutorum, parvarum linearum, spatiunculorum, punctorum exclamationis duplicium tripliciumve instrumentis electronicis impressa? Num revivescunt hieroglypha? Num affectus ideasque non scribere sed repraesentare volumus?

Revertamus igitur ad calamum nec verba sequentia praetermittamus:

amat qui scribit, pedicatur qui legit,

qui auscultat prurit, pathicus est qui praeterit.

Ursi me comedant et ego verpa<m> qui lego.

Quidquid praecipies, esto brevis

Breviter narrare sine verbis redundantibus non facile est, sed non impossibile. Clara exempla concisionis sparsa sunt per litteras. Etiam Cicero, qui putabat brevitatem saepe obstare praesertim in narrando, quia obscuriorem orationem facit et minus suasoriam, fabulam perbrevem scripsit:

 L. Flaccum, flaminem Martialem, ego audivi, cum diceret Caeciliam Metelli, cum vellet sororis suae filiam in matrimonium conlocare, exisse in quoddam sacellum ominis capiendi causa, quod fieri more veterum solebat. Cum virgo staret et Caecilia in sella sederet, neque diu ulla vox exstitisset, puellam defatigatam petisse a matertera, ut sibi concederet paulisper ut in eius sella requiesceret; illam autem dixisse: “Vero, mea puella, tibi concedo meas sedes.” Quod omen res consecuta est; ipsa enim brevi mortua est, virgo autem nupsit, cui Caecilia nupta fuerat. Haec posse contemni vel etiam rideri praeclare intellego, sed id ipsum est deos non putare, quae ab iis significantur contemnere. (De divinatione, I,46)

Nec desunt exempla huis generis in litteris recentioribus. Brevissima omnium toto in orbe terrarum videtur esse narratio ab Augusto Monterroso scripta cui titulus est De dinosauro:

El Dinosaurio 

Cuando despertó, el dinosaurio todavía estaba allì.

(Cum experrectus est, dinosaurus adhuc hic stabat.)

 

Septem verba auctori sufficiunt ad rem magni momenti dicendam: cur valet expergisci, si omnia genera bestialitatis, ferociae et barbariei in mundo dominare pergunt? Fortasse melius est dormire prosequi…

the-good-dinosaur_

Re vera obliviscendum non est septem numerum cabbalisticum esse perfectionem significantem. Ideo Monterroso aliud dicere velle videtur: cum nos expergiscimus, consci fimus amentiae nostrae. Talis conscientia nos inducit ad progressionis viam persequendam. Saevitas, barbaries et irrationalitas tantum sunt itineris gradus qui ad perfectionem ducunt.

 

E duobus unum

Ut fortasse scitis, lectores benevoli, placet mihi aenigmata vobis proponere. Cum aenigma sequens longum sit, o lectores audaces, patientia vestra vero non brevis esse debet, si ad solutionem pervenire vultis.

Campanula

Aenigma de alfis

In alforum vico duo tonsores tantum sunt, Campanula et Asphodelus. Campanula tabernam splendidam habet, bellaria sapidissima clientibus offert et optimam tonsuram semper gerit. Asphodelus autem capillos male secatos gerit, eius taberna incomposita est et, etiamsi non fumat, cineris receptaculum semper plenum est. Quem tonsorem sineres capillos tuos secare, antequam ad florum festum eas?

Plane hoc mihi explices, quaeso.

Asphodelus