De viris feminisque influentibus

In mundo uno globo facto vivimus. Societas universaliter conglobata nos tam proximos efficit ut quisque nostrum celeber fieri possit. Et celeberrimi reputantur qui influentes (Anglice influencers), ut ita dicam, solere appellamus. De viris feminisque agitur qui auctoritate plurimum valere videntur; queunt enim movere quendam gregem usorum et praesertim emptorum in potentia. Immo tam auctoritate pollent in reti universali omnium gentium ut decem per centum eorum opiniones reliquorum utentium, id est nonaginta per centum, formet. Numerosissimi enim sunt qui tales celebritates sequuntur; qua re sectatores (Anglice followers) nominantur.

Hi opinionum creatores de rebus differentibus tractant (de arte coquinaria, de vestium more, de medicaminis faciei et ita porro). Omnes imagines eorum ipsorum publicant in quibus saepissime res mercatorias ostentant, laute a mercium fabricatoribus soluti. In his imaginibus facile videri potest hoc hashtagum: #adv sive #ad, sicut in photographemate quod sequitur. Qui milies milium sectatores numerant, sicut Clara Ferragni, maxime influentes nuncupantur (Anglice top influencers). Quibus est numerus minor sectatorum micro influencers dicuntur.

ferrahgni2

Est etiam qui signi legatus (Anglice brand ambassador) appellatur, cuius officium est signum in nuntiis publicis notum reddere et facere ut magis vendatur. Clarus pedifollis lusor Christianus Ronaldus signi Helbalife legatus est.

ronaldo-herbalife

Blogatores quoque influentes sunt. Ei enim bloga retialia creant in quibus constanter scribunt de variis rebus de quibus lectores certiores faciunt, sicut itineribus, deversoriis, mercibus, etc.; insuper, experientiis habitis, iudicia lectoribus perutilia exprimunt. Exempli gratia Tupisaravia inter viatores voluptuarios clarissima est.

tupisaravia

Tandem sunt consumptores satisfacti, qui publice magnificant quoddam signum. Alii autem quendam modum alicuius rei faciendi tollunt sive quandam ideam patrocinantur, sicut qui adoptionem sustinent (Anglice advocate influencers).

adoption advocate

Nec desunt fanatici (Anglice fan/enthusiast), id est qui recensiones bonas pro mercibus quibus utuntur non parcent.

clio

Bene igitur dixit anno MCMLXVIII ille Andreas Wharola: “Futuro tempore unusquisque clarus erit per quindecim minuta”.

 

Die secundo mensis Novembris

“Nubes subsidunt lucidae in lacunis caeruleo colore candentibus et rami delabuntur in sole. Hoc est tempus in quo rideo, in quo lugeo; hoc est tempus in quo gratiam attendo; hoc est tempus in quo felix sum, in quo per rura vagor”. (PPP)

Pasolini
Petrus Paulus Pasolini (Bononiae die 5 Martii 1922 natus; necatus est Ostiae die 2 Novembris 1975) 

 

 

 

Iuppiter et Venus (Fabella Aesopiana rescripta)

Iuppiter et Venus disputant utrum ens vivens mutare possit naturam propriam an non. Iuppiter igitur felem quandam in pulchram virginem mutat et eam in uxorem ducit. Tunc Venus, dum novi sponsi in convivio epulantur, murem inter eos mittit ad puellae morem videndum. Virgo insilit in murem.

gatta1

Hoc fabula docet: homines scelerati statum mutant, non mores.

DILEMMA CAPTIVORUM

Dilemma captivorum a Rodrigo Peñaloza in linguam Latinam optime conversum infra publico.

castorepolluce

Aliquando rationalitas non satis est ut actiones nostrae prospere succedant et ita omnibus placeant, consequentiae enim putandae non sunt omnino in nobis. Ut de his rebus explanem, hic scripturus sum de dilemmate captivorum modo fabellae.

Duo scelesti, nomine Castor et Pollux, fuerunt cuiusdam criminis socii. Custodes, cum probi essent in investigando, illos ceperunt post dies paucos. Ut Castor et Pollux captivi agnoscere cogerentur crimen, custodes ad stationem biocolytarum duxerunt captivos, dein ad carcerem statim eos miserunt, agendi ratione iam plane cogitata.

Ante omnia, alter ab altero seclusus est a custodibus in cellis separatis. Utrique duae optiones tantum datae sunt: aut agnoscere crimen aut non. Postea, utrique dictum est quid iis accidat secundum iudicia eorum. Uterque si agnoscere crimen malvut quam abnuere, ambo in carcere permanebunt annos decem. Uterque si crimen abnuere malvut quam agnoscere, ambo in carcere permanebunt quinque annos. Alter si ab altero discrepat in eligendo, ille qui agnovit crimen in carcere permanebit duos annos, alter autem quindecim. Haec supra dicta patent et nota sunt omnibus (Anglice haec sunt “common knowledge”).

Tabula quae sequitur omnia complecitur quae ad actiones annosque carceris utrique scelesto pertineant:

Ut Castor, Polluce iudicante, quam optime iudicet, de his rebus isto modo cogitat. Pollux si agnoscit crimen, optimum est Castori agnoscere quoque crimen. Re vera, Polluce agnoscente, Castor ex malis eligere minimum debet, quod est, ut Pollux, agnoscere crimen, decem enim annos clausum iri melius est quam quindecim.

Pollux si crimen non agnoscit, optimum est Castori id agnoscere. Re vera, Polluce non agnoscente, Castor iterum ex malis eligere minimum debet, quod est, contra Pollucem, agnoscere crimen, duos enim annos clausum iri melius est quam quinque.

Quodvis est iudicium Pollucis, Castori semper melius est agnoscere crimen quam abnuere, id est, Castori agnoscere crimen est “strategia dominans”. Nihil refert quomodo iudicet Pollux, quia Castori agnoscere crimen est strategia dominans. Ergo, agnoscere crimen est Castoris actio omnino rationalis.

Cum anni captivitatis in tabela dilemmatis captivorum sunt symmetrici, mutatis mutandis, Pollux cogitat omnino similiter, agnoscere igitur crimen ei melius est quam abnuere, id est, Polluci quoque agnoscere crimen est strategia dominans.

Quamvis Dioscuri in antecessum colloqui possint de actionibus iudicandis ut conveniant et uno animo eligant abnuentiam, promissa solvere non est rationale. Quae cum ita sint, quanquam Dioscuris abnuentia ex condicto praestat agnoscentiae criminis, agnoscere crimen est unicum Nash-aequilibrium (NAe) dilemmatis captivorum, hoc modo scriptum:

NE = {Castor agnoscit crimen, Pollux agnoscit crimen}

Fons: https://medium.com/@milesmithrae/dilemma-captivorum-rodrigo-pe%C3%B1aloza-a-d-vii-kal-martias-f4606fe1c1c6

Relata refero

Fertur visor quidam olim visitavisse domum Praemii Nobeliani physicae victoris Danielis (Niels) Bohr et, cum supra ianuam soleam ferream equorum  animadvertisset, incredulus quaesivisse  utrum professor superstitiosus esset, necnon.

bohr2
Niels Bohr

 

“Minime”, Bohr respondit, “sed mihi dixerunt ea fortunam praebere etiam eis qui in ea non credunt”.

ferrodicavallo

Re vera dicere quid sit fortuna facile non est, nisi utendo illis verbis praeclaris Senecae philosophi: “Fortuna est quae fit cum praeparatio in occasionem incidit”.

De timiditate arborum

Fortasse aliquando per silvas ambulantes, oculis sublevatis, rem singularem observaveratis: rami et foliae arborum creverunt sine totum caelum operire caventes ne ipsi rami ipsaeque foliae tangerent ramos foliasque aliarum arborum.

timidezza-degli-alberi-1-810x541

Hoc phaenomenon, “timiditas comarum” dictum, non facile explicari potest. Secundum  scientiarum diversarum peritos, rami et foliae nonnullorum generum arborum variis rationibus crescunt necnon se invicem tangunt; hoc modo comam formant spatiis vacuis circumdatam. Tales arbores sunt, exempli gratia, eucalyptus, larix Iaponica et abies quae in Alasca virescit.

timidezza-degli-alberi-2

Experti sumunt arbores  vel tonsuram reciprocam agere, praesertim in locis valde ventosis, vel probabilius comarum fracturam utilem esse ad impediendam multiplicationem specierum insectorum arboribus nocivorum.

timidezza-degli-alberi-4

Quaecumque sit ratio, haec res obstupidos nos relinquit, quia tale phoenomenum, etsi naturale, opera moderatoris secreti esse videtur.

timidezza-degli-alberi-5

 

Problemata fere omnia aliquem solvendi modum habent

Estisne singuli? Vultisne animam geminam invenire? Quaeritisne eam indefesse, sed inane? Nolite desperare! Concivis meus solutionem vobis dare quit. Is enim certum habet hominibus omnibus opus esse quodam comite qui metam eorum vitae eis attingere sinat. Propalavit igitur iste Cremonensis opinionem suam in appellatione publica in actis diurnis urbis meae publicata quam infra legere potestis.

Appello

Auctor scripti putat homines singulos se bene ostendere debere. Quomodo, fortasse, requiritis. Res simplex est. Cum per viam ambulant sive in pantopolium obsonatum eunt sive in sede ubi laborant sunt, singuli induere debent armillas coloribus differentibus coloratas. Tali modo qui armillam viridem gerit, exempli gratia, significare vult se plane solum et ad ligamina amoris propensum esse. Sed quid de armilla rubra? et quid de flava? De his rebus scriptor tacet. Ad debellandam igitur solitudinem, quasi in semaphorum conversi, ubique sint, spei pleni procedant.